ಚಂದ್ರವಳ್ಳಿ ನ್ಯೂಸ್, ಮೈಸೂರು:
ನಡತೆ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಚಯವಾದರೆ ನುಡಿ ಅದರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಅವನ ನಡೆನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದಾಗ ವಿನಯದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವುದು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಿತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ನಿಜವಾದ ಅಳತೆ. “ಮಾತು ಮನದ ಕನ್ನಡಿ, ನಡತೆ ಗುಣದ ಕನ್ನಡಿ” ಎಂಬ ಸೂಕ್ತಿಯಂತೆ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯತನವಿದ್ದಷ್ಟೇ ಸಾಲದು, ಬದುಕಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅದು ಕಾಣಬೇಕು. ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡತೆ ಒಂದೇ ಮೌಲ್ಯದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಘನತೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಅವನ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅವನ ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡತೆಯೇ ಅವನ ನಿಜವಾದ ಪರಿಚಯ. ಮುಖದ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದು. ಸಂಪತ್ತು ಕೈತಪ್ಪಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ಥಕವಾದ ನುಡಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಜನಮನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿಸುತ್ತವೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನ ನಡೆನುಡಿಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
ನುಡಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಿಟಕಿ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದು ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತು ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತು ಎಲ್ಲವೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿರಬೇಕೆಂದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾತಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಉದ್ದೇಶ ಮುಖ್ಯ. ಸತ್ಯ ಹೇಳುವಾಗಲೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ವಿವೇಕ ಬೇಕು. ನುಡಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಸೇರಿದರೆ ಅದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಕರುಣೆ ಸೇರಿದರೆ ಅದು ಸಾಂತ್ವನವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ನುಡಿ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೇ ಮುರಿಯಬಹುದು.
ನಡತೆ ಎಂದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅವನು ಪಾಲಿಸುವ ನೀತಿ. ಜನರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಳ್ಳೆಯವನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಯಾರೂ ನೋಡದಾಗಲೂ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇರುವುದೇ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಕಾಯದೆ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ನಡತೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ನುಡಿಯಲಿ ಸತ್ಯವಿರಲಿ
ನಡತೆಯಲಿ ನೀತಿಯಿರಲಿ.
ಮಾತು ಮನವನು ಗೆಲ್ಲಲಿ
ಗುಣ ಬದುಕನು ಬೆಳಗಲಿ.
ದಾರ್ಶನಿಕರ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡತೆಗೆ ಅಪಾರ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಕರ್ಮಯೋಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಆ ಜ್ಞಾನ ಅಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿದಾಗಲೇ ಅದು ಅನುಭವಸಿದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಗೌತಮ ಬುದ್ಧನ ಚಿಂತನೆ ಕೂಡ ವಾಕ್ಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳು, ಕಟುವಾದ ಮಾತು, ಅಪವಾದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ವಾಗ್ವಾದಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಸತ್ಯ, ಹಿತ ಮತ್ತು ಮಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾನವೀಯ ಬದುಕಿನ ಭಾಗ. ಮಾತು ಹೊರಬರುವ ಮೊದಲು ಅದು ಸತ್ಯವೇ, ಹಿತಕರವೇ, ಅಗತ್ಯವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೋಚಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬಂದರೆ ಅನೇಕ ಕಲಹಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.
ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನ ಚಿಂತನೆ ನುಡಿ ಮತ್ತು ಕಾಯಕದ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಯಕ ಕೇವಲ ಜೀವನೋಪಾಯವಲ್ಲ. ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯೂ ಹೌದು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೇಳಿ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಡುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ದ್ವಂದ್ವ. ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡೆ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬದುಕು ಕೂಡ ಇದೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಒಂದು ವಿಷಯ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ. ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡತೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಕಡಿಮೆಯಾದಷ್ಟೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಕಾಶಿಗೌರವರ ಅಂತರಂಗ ಚಿಂತನೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖವೆಂದು ಮಾಡದೆ ಗ್ರಹಿಸುವುದಾದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಮೌಲ್ಯವು ಅವನು ಹೊರಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಅವನೊಳಗಿನ ಮಾನವೀಯತೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾತಿನ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಸುಂದರಗೊಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅನುಭವದಿಂದ ಬಂದ ಅರಿವು ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾಶಿಗೌವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಈ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಚಿಂತನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅವನ ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಅವನ ನಡೆ, ಅವನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ, ಅವನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ತೋರುವ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲೂ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಎತ್ತರ ಅವನು ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಗೌರವದಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೂಲ ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡತೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರದಲ್ಲಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ನೀತಿಯ ಮಾತು ಹೇಳಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಆರಿಸುವುದು, ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು — ಇವೆಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಒಳಗಿನ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆ ಇರಬಹುದು. ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ಇರಬಹುದು. ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನ ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ವಿನಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಸಾಧನೆ ಅಪೂರ್ಣ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನು ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಬದುಕಿ, ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದರೆ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬಹುದು.
ಮಾತು ಕೊಡುವುದು ಸುಲಭ. ಕೊಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾತಿನ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯ ಮುಖ್ಯ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುವವನಿಗಿಂತ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯಾದ ಮಾತು ಹೇಳುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗುವುದು ಕೂಡ ನಡತೆಯ ಒಂದು ರೂಪ.
ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನಡತೆಯ ಮೊದಲ ಪಾಠ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ನಾವು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಾವು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಿಯರು ಗೌರವದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅವಮಾನಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಅಲ್ಲ, ನಡತೆಯ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಉಪದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಮಾದರಿ ಬದುಕು ಮುಖ್ಯ.
ಕಾರ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡತೆಯ ಮಹತ್ವ ಅಪಾರ. ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ತಪ್ಪಾದಾಗ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ತಂಡದವರ ಪಾಲನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು — ಇವೆಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಗುಣಗಳು. ನಾಯಕತ್ವವೆಂದರೆ ಆದೇಶ ನೀಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ತನ್ನ ನಡೆ ಮೂಲಕ ಇತರರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವುದೂ ಹೌದು.
ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ನುಡಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದು. ಒಮ್ಮೆ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ ಮಾತು ವರ್ಷಗಳ ನೋವನ್ನು ಉಳಿಸಬಹುದು. ಕ್ಷಮೆಯ ಒಂದು ಮಾತು ವರ್ಷಗಳ ದೂರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಒಂದು ಮಾತು ಕುಗ್ಗಿದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾತು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನವಲ್ಲ. ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಅಥವಾ ಕೆಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ.
ನಡತೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹಿತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಕಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು — ಇವು ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣಗಳಿಗಿಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮಾನವೀಯ ಪಾಠಗಳು.
ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಂಗತಿಗಳು ಬೇಕು. ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ನೀತಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆ. ಇವು ಒಂದಾದಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ಮುಖವನ್ನು ಜನರು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವನ ನಡತೆಯನ್ನು ಜನರು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಎಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಿದ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಲ ಮರೆತುಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನಮನ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನನ್ನ ಮಾತು ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡೆ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿವೆಯೇ? ನಾನು ಹೇಳುವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನೇ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ? ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅನಗತ್ಯ ನೋವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ನನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ನಿಜವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನುಡಿ ಹೃದಯದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಲಿ. ನಡತೆ ಮೌಲ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಲಿ. ಮಾತು ಮತ್ತು ಕಾಯಕ ಒಂದೇ ಸತ್ಯದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಬದುಕಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಲೇಖನ: ಕಾಶಿಗೌ, ಸಾಹಿತಿ, ನಿವೃತ್ತ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು, ಮೈಸೂರು.
