ಚಂದ್ರವಳ್ಳಿ ನ್ಯೂಸ್, ಮೈಸೂರು:
ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ತನ್ನ ಗುಣದೋಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಕರುಣೆ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಪರೋಪಕಾರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಪರರ ಬದುಕಿಗೂ ಬೆಳಕಾಗುವುದೇ ಸಾರ್ಥಕ ಜೀವನ.
ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದಿಂದ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವುದೇ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನ. ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬದುಕುವುದೇ ಮಾನವ ಜನ್ಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನೆ.
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನನು ನೀ ಅರಿತುಕೋ
ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಹಾದಿಯಲಿ ಮುನ್ನಡೆದೋ
ಪರರ ಬಾಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕಾಗು
ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಮೌಲ್ಯದಿ ಬದುಕು ಬೆಳಗಿಸು.
ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಹುಟ್ಟು, ಬೆಳವಣಿಗೆ, ದುಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಅದರಾಚೆಗೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ, ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಅರಿವು, ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ವಿಶಾಲವಾದ ಜಗತ್ತಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳದೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅರಿಯಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಇಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವೈರುಧ್ಯ. ಪರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ತನ್ನೊಳಗಿನ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಪರರ ಬದುಕನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೋ. ನಿನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೋ. ನಿನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೋ. ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿಕೋ. ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಹಾನ್ ದಾರ್ಶನಿಕ ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲವೆಂಬ ವಿಚಾರ ಮಾನವನ ಅಂತರಂಗದ ಶೋಧನೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗೌತಮ ಬುದ್ಧರು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಮೂಲಕ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರು. ಆಸೆ, ದ್ವೇಷ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಅಶಾಂತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಾರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಸಂದೇಶ ನೀಡಿದರು. ಈ ಮಹನೀಯರ ವಿಚಾರಗಳು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ವೈಭವದಿಂದಲ್ಲ, ಅಂತರಂಗದ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದಾಗ ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಮಹತ್ವ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೂವು ತನ್ನ ಸಹಜ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರಳಿ ಪರಿಮಳ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಮರ ತನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನದಿ ತನ್ನ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಮತ್ತೊಂದರಂತೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ಪರರ ಸಂಪತ್ತು, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹೋಲಿಕೆಯ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಅಸೂಯೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ದ್ವೇಷ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ದ್ವೇಷದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರಂತೆ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನೊಳಗಿನ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರದೇ ಆದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯಿದೆ. ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವುದೇ ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ.
ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಕೋಪವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತೊರೆಯುವುದು, ದುರಾಸೆಗೆ ಮಿತಿ ಹಾಕುವುದು, ಪರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಆತ್ಮಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಹಂತಗಳು. ತನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವನು ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಅವಕಾಶವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನವು ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುವ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.
ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಬೆಳಕು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪರರ ನೋವಿಗೆ ಮಿಡಿಯುವ ಹೃದಯ, ಹಸಿದವರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ಮನಸ್ಸು, ಅಸಹಾಯಕರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಕೈಗಳು, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಗುಣಗಳು ಮಾನವೀಯತೆಯ ನಿಜವಾದ ಗುರುತುಗಳು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹದ ತತ್ವಗಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ದುಡಿಮೆ ಹಾಗೂ ಹಂಚಿಕೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆಯ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಮಹನೀಯರ ಜೀವನದರ್ಶನವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸದ್ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಸಾಧನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ, ಅಸೂಯೆ, ಅಧಿಕಾರದ ದರ್ಪ, ಮೇಲುಕೀಳಿನ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಸಂಬಂಧಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ದ್ವಂದ್ವ ಮನೋಭಾವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೋವಾಗಿದೆಯೇ? ನನ್ನ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಿದೆಯೇ? ನನ್ನಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಒಳಿತಾಗಿದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ದಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಕಾಶಿಗೌರವರ ಮಾತೊಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. "ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತಾಗ ಬದುಕಿನ ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಅರಳಿದಾಗ ಪರರ ಬದುಕಿಗೂ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಹಿರಿಮೆ ನೀನು ಪಡೆದದ್ದರಲ್ಲಿಲ್ಲ, ನೀನು ಪರರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಒಳಿತಿನಲ್ಲಿದೆ." ಈ ಮಾತಿನ ಆಶಯವು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ನಡುವಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತವನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪರರ ಬದುಕನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಸಾಧನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಮಾಜದ ಒಳಿತನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
ಬದುಕು ನಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಅವಕಾಶ. ಅದನ್ನು ದ್ವೇಷ, ಮತ್ಸರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯದೆ ಪ್ರೀತಿ, ಸಹನೆ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಗೌರವ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಮೊದಲು ನಾವು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದು ಸುಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಬೆಳಕು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೋ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಲಹೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕಿನ ಆತ್ಮಜಾಗೃತಿಯ ಕರೆಯಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಅರಳಿಸಿಕೋ. ನಿನ್ನ ಮಾತು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ನಡೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಬದುಕು ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಳಿತಿಗೆ ನೆರವಾಗಲಿ. ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಾನವ ಜನ್ಮದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.
ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತರೆ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಪರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಬೆಳಕು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೊಸ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪರರ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ತನ್ನ ನಿನ್ನೆಯ ಬದುಕಿಗಿಂತ ಇಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಜವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ.
ಅಹಂಕಾರ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ವಿನಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಅವನನ್ನು ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿಸುತ್ತವೆ.
ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗೆದ್ದವನಿಗೆ ಪರರನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಹಂಬಲವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನವು ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವೇಕವು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯತ್ವವು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಬದುಕು ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬೆಳಗದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿಗೂ ಭರವಸೆಯ ದೀಪವಾಗಲಿ.
ಲೇಖನ: ಕಾಶಿಗೌ, ಲೇಖಕರು ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತಿ, ಮೈಸೂರು.




